Qco olarak her zaman olduğu gibi, bu kez “Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur” konusunda sizin yanınızdayız.
Kahve Makinesine Hangi Kahve Çekirdekleri Konulur? (Kayseri’de Bir İç Sızısı ve Kahve Kokusu)
Kayseri’de sabahlar sert başlar. Hava serttir, insanlar biraz suskundur, sokaklar acele eder ama kimse neden acele ettiğini tam bilmez. Ben ise her sabah mutfağa girerken aynı soruyla karşılaşıyorum:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?”
Bunu ilk sorduğumda gerçekten kahveyle ilgileniyordum. Şimdi ise bu soru biraz hayatla ilgili bir şeye dönüştü. Çünkü bazı sorular sadece teknik cevaplar istemez, insanın içini yoklar.
Ben 25 yaşındayım. Çok şey yaşamış gibi değilim ama az yaşamış gibi de değilim. Arada bir yerdeyim. Ve kahve, bu aralığın en sadık tanığı.
İlk Kahve Makinesi ve Fazla Umut
İlk kahve makinesini aldığım günü hâlâ hatırlıyorum. Kutuyu açarken içimde garip bir heyecan vardı. Sanki hayatımın düzeni değişecekmiş gibi.
Annem mutfakta bana bakmıştı.
“Onunla mı kahve yapacaksın?” demişti.
“Evet,” dedim. “Artık her şey daha iyi olacak.”
Bugün o cümleyi hatırlayınca içim biraz burkuluyor. Çünkü bazı “her şey daha iyi olacak” cümleleri, aslında sadece başlangıç heyecanıymış.
O gün interneti açıp şunu yazmıştım:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?”
Cevaplar çok fazlaydı. Arabica, Robusta, harmanlar, orta kavrum, açık kavrum…
Ama kimse bana şunu söylememişti: doğru çekirdeği bulmak, aslında biraz kendini bulmak gibi.
İlk Yanlış Deneme: Fazla Sert Gerçekler
İlk aldığım çekirdekleri hatırlıyorum. Marketten rastgele seçmiştim. Paket güzel görünüyordu, üstünde “yoğun aroma” yazıyordu.
“Bu kesin iyidir,” demiştim.
Yanılmışım.
İlk kahveyi yaptığımda mutfağa yayılan koku bile bana yabancı gelmişti. Bir şey eksikti ama ne olduğunu bilmiyordum. İlk yudumda anladım:
Bu kahve bana sert geldi. Fazla sert.
Sanki hayat bana bir şey anlatmaya çalışıyordu ama ben anlamak istemiyordum.
O an içimden şunu düşündüm:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur? Ben yanlış bir şey mi yapıyorum?”
Makine sessizdi. Ama sessizliği bile suçlayıcıydı.
Kayseri Sabahları ve Kahveyle Kurulan Sessiz Anlaşma
Kayseri’de sabahları insanlar çok konuşmaz. Herkesin bir telaşı vardır ama bu telaş bağırmaz. İçten içe akar.
Ben de o sabahlarda kahvemi yapıp camın önüne geçiyorum. Dışarıda soğuk bir hava, içeride yarım kalmış düşünceler.
O anlarda yine aynı soru dönüyor:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?”
Ama artık bu soru sadece kahveyle ilgili değil. Daha çok şuna dönüşmüş durumda:
“Ben nasıl bir şey arıyorum?”
Çünkü kahve seçmek bazen insanın kendine ne kadar sert ya da yumuşak davranmak istediğiyle ilgili.
Arabica ile Tanışma: İlk Yumuşak Dokunuş
Bir gün bir arkadaşım bana bir paket kahve çekirdeği getirdi.
“Bunu dene,” dedi.
“Ne bu?” diye sordum.
“Arabica. Daha yumuşak. Belki senin kafana uygundur.”
O an “kafama uygun kahve” lafı bana garip gelmişti ama denedim.
Makine çalıştı. Kahve yavaş yavaş aktı. Mutfak doldu.
İlk yudumu aldığımda bir şey oldu.
İlk defa kahve bana bağırmadı.
Sanki fısıldıyordu.
O an fark ettim ki kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur sorusunun cevabı aslında tek değilmiş. İnsan hangi duyguyu yaşamak istiyorsa ona göre değişiyormuş.
O gün biraz umut hissettim.
Gerçek umut. Küçük ama net.
Bir Kırılma Anı: Yanlış Kahve, Doğru Gün
Hayatta bazı günler vardır, ne yaptığın önemli değildir. Gün zaten sana bir şey öğretmeye gelmiştir.
Benim o günümde kahve yine yanlış olmuştu.
Robusta koymuşum. Fazla yoğun. Fazla sert. Fazla her şey.
Ama o gün iş görüşmem vardı.
Sabah aceleyle kahve yaptım, içtim, çıktım.
Yolda içimden sürekli aynı düşünce:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur? Ben neden bu kadar yanlış yapıyorum?”
Görüşme kötü geçti.
Belki kahveden değildi ama ben kahveyi suçladım.
Çünkü insan bazen kendini değil, kahvesini suçlar.
Akşam: Sessiz Mutfak ve Kırık Bir Gün
Eve döndüğümde mutfak çok sessizdi. Kahve makinesi tezgâhta duruyordu.
Ona baktım.
“Sen de benim gibi şaşırıyorsun değil mi?” dedim.
Cevap vermedi.
Ama ben sanki anladığını hissettim.
O gün şunu düşündüm:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?” sorusu aslında “Ben bugün nasıl hissediyorum?” sorusuyla aynı şeydi.
Ve ben o gün iyi hissetmiyordum.
Kahveyle Barışmak: Küçük Bir İlerleme
Zaman geçti.
Ben kahveyi daha dikkatli seçmeye başladım.
Artık çekirdek paketlerine daha uzun bakıyorum. Etiketleri okuyorum. Kavrum seviyelerini inceliyorum.
Ama en önemlisi, kendimi dinliyorum.
Çünkü artık biliyorum ki:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?” sorusu teknik bir soru değil.
Bir ruh hali sorusu.
Deneme Günlüğüm
Bir defter tutmaya başladım.
Şöyle yazıyorum:
Pazartesi: Yumuşak kahve iyi geldi
Çarşamba: Sert kahve fazla geldi, kafamı dağıttı
Cuma: Orta kavrum, tam kararında bir sessizlik
İlginç olan şu: kahve değiştikçe ben de değişiyorum.
Sanki çekirdekler sadece içeceği değil, beni de ayarlıyor.
Kahve Makinesiyle Aramızdaki Garip Dostluk
Bazen sabah makineyi açmadan önce duruyorum.
Onunla konuşur gibi:
“Bugün ne yapalım?”
Tabii cevap vermiyor.
Ama ben yine de karar veriyorum.
Çünkü artık biliyorum ki doğru cevap “en iyi kahve” değil.
Doğru cevap “o gün bana iyi gelen kahve”.
Gece Düşünceleri: Kayseri’de Yalnız Bir Mutfak
Geceleri Kayseri daha sessiz olur. O sessizlikte insan kendi sesini daha net duyar.
Ben mutfağa gidiyorum bazen.
Kahve makinesine bakıyorum.
Ve içimden aynı soru geçiyor:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?”
Ama bu sefer cevabı dışarıda aramıyorum.
İçimde arıyorum.
Bazen yumuşak bir kahve istiyorum. Çünkü gün ağır geçmiş.
Bazen sert bir kahve istiyorum. Çünkü kendime gelmem lazım.
Bazen de hiçbir şey istemiyorum. Sadece sıcak bir şey tutmak.
Küçük Bir Kabul
Artık şunu kabul ettim:
Yanlış kahve diye bir şey yok.
Sadece yanlış anlar var.
Yanlış zamanlar.
Yanlış duygular.
Ve bazen sadece yanlış hisler.
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur” konusunu beğendiyseniz Qco sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.
Son Yudum: Sessiz Bir Anlam
Şimdi sabahları kahve yaparken acele etmiyorum.
Çekirdekleri seçiyorum.
Makineyi hazırlıyorum.
Ve o soruyu yine soruyorum:
“Kahve makinesine hangi kahve çekirdekleri koyulur?”
Ama artık cevabı korkuyla değil, merakla arıyorum.
Çünkü biliyorum ki her kahve biraz beni anlatıyor.
Ve her yudum, biraz daha kendime yaklaştırıyor.